6/3/15

Ο αγώνας ενάντια στο ξεπούλημα του αεροδρομίου Χανίων, συνεχίζεται



Συνυπογράφω το παρακάτω κείμενο:
Στα πλαίσια της  “δημιουργικής ασάφειας» της συμφωνίας  με τους δανειστές  οι Γερμανοί  δεν εμποδίζονται να εκβιάζουν για την παραχώρηση των περιφερειακών αεροδρομίων  της χώρας στον όμιλο  FRARORT –ΚΟΠΕΛΟΥΖΟΥ  μεταξύ των οποίων και το αεροδρόμιο Χανίων.  Πίσω από αυτό τον εκβιασμό βρίσκονται η αεροπορική εταιρία  lufthansa, το τουριστικό πρακτορείο ΤUΙ, γερμανικοί επιχειρηματικοί κύκλοι π ου αγοράζουν ξενοδοχειακές μονάδες σε όλη την χώρα με στόχο την τον έλεγχο του τουριστικού πακέτου , τα κέρδη του οποίου θα παραμένουν  στην Γερμανία. Το αντίτιμο της ιδιωτικοποίησης   προορίζεται  για την εξυπηρέτηση του  χρέους της Ελλάδας,   και η χώρα μετατρέπεται  σε  τουριστικό φέουδο του Γερμανικού δημοσίου   που συμμετέχει στην  ληστεία που κάποιοι επιμένουν να την θεωρούν επένδυση.
Στα Χανιά η τοπική κοινωνία, η δημοτική κίνηση «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ» , Ο ΣΥΡΙΖΑ Χανίων τοπικοί φορείς και κινήματα που αντιτάχθηκαν στην ιδιωτικοποίηση του  Αεδρομίου Χανίων με κινητοποιήσεις και προσφυγή στο Συμβούλιου της Επικρατείας εξακολουθούν να αντιτάσσονται σε αυτήν την εξέλιξη. ΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ  ΟΡΘΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ και σε μας να εξακολουθήσουμε να επιμένουμε στο αγώνα .
ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ.
Με το παραπάνω τίτλο επικαιροποιείται η  θέση του ΣΥΡΙΖΑ Χανίων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του Αεροδρομίου  την οποία δημοσιοποιώ και φυσικά υποστηρίζω.
ΝΙΚΟΣ ΤΖΑΡΑΣ  - μέλος Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ Χανίων


ΠΕΤΑΕΙ – ΠΕΤΑΕΙ … ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ;
Κι όμως πετάει!  Στην εποχή των μνημονίων και του άγριου καπιταλισμού πετάνε και τα αεροδρόμια.  Αναχωρούν για τον μαγικό κόσμο της ιδιωτικής οικονομίας με μόνο στόχο την απογείωση των κερδών των ολίγων. Με πρόφαση την αποπληρωμή των χρεών που αυτοί δημιούργησαν.
ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ…
Τα Χανιά, σύσσωμο το νησί, όλοι οι πολίτες, έχουμε κάθε λόγο να μην πουλάμε.
*      Γιατί για ένα νησί τα λιμάνια και τα αεροδρόμια είναι πύλες εισόδου πολιτών και εμπορευμάτων. Και τα κλειδιά ανήκουν σε όλους, στο δημόσιο.
*      Γιατί το αεροδρόμιο Χανίων είναι κερδοφόρο. Βγάζει 10 εκ ευρώ ετησίως.
*      Γιατί με το υφιστάμενο πλαίσιο η επιβατική κίνηση αυξάνεται σημαντικά κάθε χρόνο και κάθε αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τον πορεία αυτή.
*      Γιατί οι επιμέρους μορφές ιδιωτικοποίησης που έχουν γίνει ως τώρα (στάθμευση, κυλικεία κ.τ.λ.) είχαν ως συνέπεια την αύξηση των τιμών στις υπηρεσίες.
*      Γιατί έχει δρομολογηθεί η επέκταση και βελτίωση των υποδομών στο ύψος των 110 εκ ευρώ. Και ο νέος «επενδυτής» θα το λάβει ως …πεσκέσι.
*      Γιατί υπάρχουν θέματα εθνικής ασφάλειας με τα οποία δεν παίζουμε.
*      Γιατί ο δημόσιος πλούτος, η γη και οι υποδομές ανήκουν αδιαπραγμάτευτα σε όλο τον λαό.
…ΚΑΙ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ
 Ήδη στα Χανιά φορείς και συλλογικότητες έχουν δεσμευτεί να αγωνιστούν για να προασπίσουν τον δημόσιο χαρακτήρα του αεροδρομίου «Δασκαλογιάννης». Ο ΣΥΡΙΖΑ Χανίων θα συμπορευτεί στον αγώνα αυτό συμμετέχοντας με κάθε τρόπο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη αντιστέκεται σθεναρά μέσα κι έξω από τη βουλή στην πώληση. Θεωρεί όμως απαραίτητη, πέρα από την νομική και θεσμική παρέμβαση, την ενεργοποίηση των πολιτών. Καλεί κάθε πολίτη που αγαπά τον τόπο να συμμετέχει σε δράσεις υπεράσπισης του δημόσιου πλούτου. Το κίνημα για την υπεράσπιση του αεροδρομίου Χανίων να γίνει κρίκος στην αλυσίδα που ενώνει τις Σκουριές, την Κερατέα, κάθε τόπο που υπερασπίζεται την αξιοπρέπειά του. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι έχοντας την λαϊκή εντολή θα επιδιώξει  την ανάκληση κάθε καταστροφικής επιλογής.
ΧΑΝΙΩΝ

2/3/15

Λύσσαξαν να ρίξουν την κυβέρνηση από τώρα!

Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός Οι εξελίξεις δείχνουν ότι τα συμφέροντα προσπαθούν να ρίξουν την κυβέρνηση. Ασφαλώς και μπορεί ο καθένας να αμφισβητεί την πιο πάνω σκέψη, όμως αξίζει να αναλογιστούμε:
– Γιατί οι γνωστοί – άγνωστοι, οι λεγόμενοι αντιεξουσιαστές, «ξύπνησαν» ξαφνικά κι «έστησαν» σκηνικό κόλασης στην Αθήνα, σπάζοντας καταστήματα και οχήματα, ρίχνοντας εκατοντάδες μολότοφ, δημιουργώντας στους πολίτες το δυσάρεστο συναίσθημα της ανασφάλειας; Ποιος ήταν αυτός ο μηχανισμός που όχι μόνο τους ενεργοποίησε αλλά και τους εξόπλισε; Μήπως γίνεται προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας;
– Γιατί, ελάχιστες μέρες μετά την συμφωνία της κυβέρνησης με τους εταίρους – δανειστές πραγματοποιήθηκε κομματική συγκέντρωση στο Σύνταγμα με στόχο την καταγγελία της συμφωνίας; Γνωρίζει συγκεκριμένες πτυχές της που δεν γνωρίζουμε εμείς; Έχει αυτή η συμφωνία μέτρα ανακούφισης για τους πολίτες ή όχι; Αν έχει, έστω και ελάχιστα, αυτό δεν είναι θετικό;
– Γιατί, βουλευτές της αντιπολίτευσης, πολλοί δημοσιογράφοι, έντυπα, ΜΜΕ, εκφράζονται αρνητικά για το αποτέλεσμα της συμφωνίας; Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει μια έστω συγκρατημένη κριτική μέχρι να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα της συμφωνίας;
Αν στα πιο πάνω προσθέσουμε τη δήλωση ευρωπαίου αξιωματούχου στο Πρακτορείο Ρόιτερ για «οικονομική ασφυξία» της Ελλάδας βάσει σχεδίου, τα αρνητικά δημοσιεύματα κατά της Ελλάδας όπως το πρωτοσέλιδο της Bild, καθώς και τις δηλώσεις Λαγκάρντ, Σόιμπλε, Ντάισελμπλουμ κ.α., αντιλαμβάνεται κι ο πλέον καλόπιστος Έλληνας πολίτης, το σκηνικό που έχει μεθοδικά στηθεί.
Η συμφωνία που επετεύχθη μεταξύ Ελλάδας και εταίρων δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ακόμα ούτε επιτυχής αλλά ούτε κι αρνητική. Αποτελεί όμως αφετηρία είτε για πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη είτε αφορμή για να καταφέρει το αδίστακτο ευρωπαϊκό οικονομικό κατεστημένο, να δείξει προς κάθε κατεύθυνση, την δύναμή του.
Αν η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πετύχει να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση, να βάλει θεμέλια ανάπτυξης, να πατάξει την φοροδιαφυγή και την διαφθορά, τότε το κατεστημένο θα έχει σοβαρό πρόβλημα.
Ποιος θα «σβήνει» με τροπολογία στη Βουλή τα δισεκατομμύρια ευρώ φόρους και πρόστιμα που πρέπει να καταβάλουν οι «φτωχές» εταιρείες πετρελαιοειδών; Βλέπετε μέχρι χθες, υπήρχαν πρόθυμοι πολιτικοί, που επέτρεπαν οι πλούσιοι να μην καταβάλουν φόρους, επέτρεπαν σε «άγνωστους» να πλουτίζουν είτε πουλώντας λαθραία τσιγάρα είτε αφορολόγητα πετρελαιοειδή!
Ποιος θα ξεπουλάει τον εθνικό πλούτο σε ημετέρους ή σε «επενδυτές» αρεστούς στους δανειστές αν παραμείνει η συγκυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ; Αν θυμηθούμε πόσο πουλήθηκαν τα φιλέτα της Αγροτικής Τράπεζας, του Ελληνικού, του ΟΠΑΠ κ.α. και αντίστοιχα αναλογιστούμε πόσο είχαν εκτιμηθεί, τότε θα κατανοήσουμε το μέγεθος του «πατριωτισμού» και της «έντιμης» διακυβέρνησης από Σαμαρά – Βενιζέλο και τους βουλευτές των κομμάτων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.
Από την άλλη, αν η συγκυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πετύχει στην δύσκολη αποστολή της, οι πολίτες της Ευρώπης, θα διαπιστώσουν πως υπάρχει ο δρόμος για να ξεφύγουν από τις δαγκάνες της λιτότητας. Μιας λιτότητας που επέβαλε η Γερμανία στην Ευρώπη και που της έχει αποδώσει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ κέρδος. Την έξοδο λοιπόν από το πρόγραμμα λιτότητας, δεν το επιθυμεί ούτε η Μέρκελ, ούτε ο Σόιμπλε αλλά δεν το θέλει κι η Αμερική για τους δικούς της γεωστρατηγικούς λόγους.
Αν αποφασίσουν τα κράτη – μέλη της ΕΕ, την έξοδο από το πρόγραμμα λιτότητας, τότε, η Γερμανία δεν θα υποστεί μόνο οικονομική ζημιά. Η απόφαση αυτή, θα σηματοδοτεί την πολιτική ήττα της Γερμανίας και του δίδυμου Μέρκελ – Σόιμπλε από τη μια και τη νίκη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και του Αλέξη Τσίπρα από την άλλη. Και οι ανατροπές στην Ευρώπη θα είναι ραγδαίες, θα είναι καταιγιστικές.
Όλοι γνωρίζουμε πως οι δανειστές – εταίροι, είχαν δέσει χειροπόδαρα την χώρα μας με συμβάσεις που υπέγραψαν Παπανδρέου, Παπαδήμος, Βενιζέλος, Σαμαράς και οι βουλευτές των κομμάτων τους. Οι ρήτρες που υπάρχουν στις συμβάσεις, απαγορεύουν «μαγκιές». Γι’ αυτό, ας είμαστε, όσο μπορούμε, σοβαροί.
Μεγάλα λόγια όλοι μπορούμε να λέμε. Τους ήρωες μπορούν κάποιοι να τους παίζουνε γιατί γνωρίζουν ότι αυτοί ποτέ δεν θα πολεμήσουν, ποτέ δεν θα αγωνιστούν. Ήρωες όμως δεν θα γίνουν ποτέ γιατί δεν έχουν την ψυχή, την αρετή, να θυσιαστούν για τον λαό τους, για την χώρα τους.
Αυτή η συγκυβέρνηση δεν ψηφίστηκε για να «σώσει» τους έχοντες και κατέχοντες επιτρέποντας με την πολιτική της να συνεχίζεται η ίδια άδικη πολιτική σε βάρος των αδυνάτων.
Αυτή η συγκυβέρνηση ψηφίστηκε για να υπερασπιστεί τους αδύνατους, να δώσει ελπίδες σε έναν απογοητευμένο λαό, ακολουθώντας τον δρόμο της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης, της ανάπτυξης.
Τα μεγάλα συμφέροντα, ντόπια και ξένα λένε: «ρίξτε την κυβέρνηση».
Ο λαός τι απαντάει;

από το olympia.gr

26/2/15

Μόνη διέξοδος η φυγή προς τα εμπρός!

των Σπύρου Λαπατσιώρα, Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου
1. Εισαγωγή
Μία αποτίμηση της «μεταβατικής» συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου είναι ότι αποτελεί ανακωχή που επετεύχθη με πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης και αποδοχή από την άλλη πλευρά (των «θεσμών»). Στο επόμενο διάστημα, μέχρι το πέρας του τετραμήνου, θα διαμορφωθούν οι όροι διαπραγμάτευσης για την επόμενη συμφωνία. Αυτό κατά μία έννοια σημαίνει ότι δεν κρίθηκε τίποτα ακόμη. Όμως, η αποτίμηση αυτή είναι επισφαλής. Πρώτον, η ίδια η «μεταβατική» συμφωνία αλλάζει το συσχετισμό δύναμης. Δεύτερον, επειδή οι «εχθροπραξίες» θα συνεχίζονται σε όλη τη διάρκεια του τετραμήνου (έλεγχος των δεσμεύσεων και επανερμηνεία των όρων της από κάθε πλευρά) απαιτείται να κατανοήσουμε πρώτα το τοπίο των διαπραγματεύσεων.

16/2/15

Η γλάστρα...

"Διότι ναι μεν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα έχει ρόλο γλάστρας, αλλά πάντως είναι η πρώτη γλάστρα που βλέπει κάποιος  μπαίνοντας στο σπίτι. Και δεν νομίζω ότι θα βάζαμε σπίτι μας ποτέ μια γλάστρα με σκατά εκεί που την βλέπουν όλοι μόλις μπουν."

 από το http://kartesios.com
Το όνομα του Δημήτρη Αβραμόπουλου για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν το άκουσα ούτε μία φορά από το στόμα του Τσίπρα, του Παππά, του Σακελλαρίδη ή του Καμμένου. Το όνομα του Δημήτρη Αβραμόπουλου το άκουγα και το διάβαζα στα ΜΜΕ. Επίσης, τα άκουσα και στις δηλώσεις δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι είπαν ότι δεν θα δεχτούν την υποψηφιότητα Αβραμόπουλου και πραγματικά φρίκαρα.
Όχι επειδή δεν θα δεχόντουσαν την υποψηφιότητα, αλλά επειδή έσπευσαν να γίνουν συνομιλητές των ΜΜΕ και να μπουν σε μία ονοματολογία την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν είχε ανοίξει. Ούτε καν ο Λαφαζάνης δε δέχτηκε δημόσια να εμπλακεί σε αυτή την ιστορία καθώς γνωρίζει ποια είναι τα σημαντικά και ποια τα ασήμαντα.
Συνηθίσαμε επί δεκαετίες να αντιμετωπίζουμε ως πρόβατα ράτσας «μπεεε σε όλα» τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη στιγμή διαμορφώνεται μία νέα πραγματικότητα. Ο πρόεδρος του κόμματος που κυβερνά θα περάσει την πρότασή του μέσα από τα όργανα του κόμματος και κυρίως την κοινοβουλευτική ομάδα που αντιπροσωπεύει, το κατά δύναμιν πάντα για να μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, την πλειοψηφία των ψηφοφόρων.
Θα μου πείτε «αν ήθελε ας έκανε και διαφορετικά». Μα δεν ξέρω αν ήθελε κάτι διαφορετικό και ούτε θα το μάθουμε μάλλον. Η ιστορία δεν γράφεται με «αν», αλλά με πράξεις. Και η πράξη δηλώνει σεβασμό στα αντιπροσωπευτικά όργανα και τους βουλευτές. Η πραγματικότητα δε γράφεται με σενάρια τύπου «Ο Γιούνκερ δεν αφήνει τον Τσίπρα να πάρει τον Αβραμόπουλο από Επίτροπο διότι δεν θέλει να χαλάσει η ισορροπία στο κολλέγιο των Επιτρόπων που σήμερα είναι 14-14 μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλιστών».
Ούτε γράφεται με σενάρια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει τον Αβραμόπουλο πρόεδρο της Δημοκρατίας για να πάρει πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ τη σημαντική θέση του Επιτρόπου για θέματα Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Είναι γνωστό ότι αν φύγει Έλληνας, δεν μπαίνει Έλληνας. Επικρατέστερη θέση για τον επόμενο Έλληνα Επίτροπο είναι αυτή στην Επιτροπή Αλιείας.
Σε κάθε περίπτωση, ο Τσίπρας αυτή τη στιγμή που χρειάζεται τη στήριξη όλης της κοινοβουλευτικής του δύναμης σε όποιους συμβιβασμούς κάνει κατά τη διαπραγμάτευση, δε νομίζω ότι θα διακινδύνευε μία μεγάλη ρήξη μαζί της για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν η πρότασή του για τον πρόεδρο Δημοκρατίας θα είναι ένα πρόσωπο της Δεξιάς, τότε προτιμά να μοιραστεί την ευθύνη με όλους τους βουλευτές του, παρά να χρησιμοποιήσει δανεικές μνημονιακές ψήφους βουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Αν αρχίσει έτσι, ξέρει ότι δίνει το σύνθημα έτσι να τον τελειώσουν.
Καλό όμως είναι να εξετάσουμε και ποια επιχειρήματα θα χρησιμοποιούσε ο Αλέξης Τσίπρας για να δικαιολογήσει μία υποψηφιότητα Αβραμόπουλου, όχι μόνο προς τους βουλευτές του αλλά και προς όσους τον ταύτισαν με την ελπίδα και την καταδίκη του Μνημονίου.
Μία γρήγορη ματιά στην πολιτική πορεία του Αβραμόπουλου, ξεκαθαρίζει τα πράγματα.
«Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος το 1993 κατέβηκε υποψήφιος με το Κόμμα της «Νέας Δημοκρατίας» και εκλέχτηκε στην τρίτη θέση της Α΄ περιφέρειας Αθηνών. Την ίδια περίοδο εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή της «Νέας Δημοκρατίας». Διετέλεσε Γραμματέας της Ν.Δ. στην Ευρωπαϊκή Δημοκρατική Ένωση (EDU) και κατά την περίοδο 1993 – 1994 εξελέγη Πρόεδρος της ΟΚΕ Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας (Σκιώδης Υπουργός Εξωτερικών).
Το 1994 πήρε το χρίσμα του υποψηφίου της Νέας Δημοκρατίας για το Δήμο της Αθήνας, όπου και εκλέχτηκε. Το 1996 ο Δημήτρης Αβραμόπουλος υπέβαλε αίτηση διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, στο όνομα της πόλης των Αθηνών.
Από το 1997 που ανατέθηκε από τη Δ.Ο.Ε η οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην πόλη των Αθηνών μέχρι το τέλος του 2002, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος συνεργάστηκε με την Οργανωτική Επιτροπή για την προετοιμασία της πόλης. Επανεκλέχτηκε δήμαρχος τον Οκτώβριο του 1998.
Το Μάρτιο του 2001 ίδρυσε το «Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών» (ΚΕΠ), ένα κόμμα με ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά συγγενή με τη Νέα Δημοκρατία. Τον Ιούνιο του 2002 ανακοίνωσε τη διακοπή του ΚΕΠ.
Το 2004 ήταν υποψήφιος στις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία και εκλέχτηκε πρώτος Βουλευτής της Α΄ Περιφέρειας Αθηνών.
Το 2004 ορκίστηκε υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης. Μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό του 2006, ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος παρέμεινε στη θέση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θέση που κατείχε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου εξελέγη και πάλι βουλευτής Α΄ περιφέρειας Αθηνών. Λίγες μέρες αργότερα, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη θέση του αρχηγού της ΝΔ.. Στην πορεία της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του αρχηγού της ΝΔ, απέσυρε με δημόσια δήλωσή του την υποψηφιότητά του και στις 10 Νοεμβρίου 2009 στήριξε την υποψηφιότητα του Αντώνη Σαμαρά, γεγονός που συντέλεσε καθοριστικά στην εκλογή του τελευταίου στην ηγεσία του κόμματος. Τον Ιούλιο του 2010, ανέλαβε τη θέση του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, την οποία και κατέχει μέχρι σήμερα.
Στις 11 Νοεμβρίου 2011 ανέλαβε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Παράλληλα παραιτήθηκε της βουλευτικής του έδρας, ώστε να υποστηριχθεί η θέση της Νέας Δημοκρατίας για συμμετοχή μόνο εξωκοινοβουλευτικών στελεχών της στη νέα κυβέρνηση. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 επανεξελέγη βουλευτής στην Α’ περιφέρεια Αθηνών. Στις 21 Ιουνίου 2012 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υπουργού Εξωτερικών. Στις 25 Ιουνίου 2013 ανέλαβε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2014, κατά την ανακοίνωση της νέας σύνθεσης της Κομισιόν, ανακοινώθηκε πως ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αναλαμβάνει τη θέση του Επιτρόπου για θέματα Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων».
Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα, άλλοθι, κενό για να τρυπώσει μία στήριξη Αβραμόπουλου. Πρωταγωνιστής στις εξελίξεις της ΝΔ, των Ολυμπιακών Αγώνων, της ανάληψης της αρχηγίας της ΝΔ από τον Σαμαρά, της κυβέρνησης Παπαδήμου, των μνημονιακών κυβερνήσεων, των «ναι σε όλα». Από πού κι ως πού είναι ο Αβραμόπουλος ένας «κεντροδεξιός ήπιων τόνων»; Αντιπρόεδρος της μνημονιακότερης και ανθρωποκτόνου ΝΔ είναι ο άνθρωπος. Δεν είναι θέμα Λαφαζάνη η άρνηση μιας τέτοιας υποψηφιότητας, αλλά οποιουδήποτε λογικού ανθρώπου που θέλει να δοθεί οριστικό τέλος στη συμμορία της καταστροφής.
Δεν τον έχω τον Τσίπρα ούτε για τόσο αυτοκαταστροφικό, ούτε για χαζό, ούτε για δεμένο χειροπόδαρα σε τέτοιου είδους δεσμεύσεις. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει παρασκήνιο πίσω από την υποψηφιότητα Αβραμόπουλου. Πιστεύω όμως ότι υπάρχει παρασκήνιο και σχεδιασμός πίσω από την απόφαση να αφήσουν αυτό το σενάριο να κυκλοφορεί. Βόλευε αρκετά. Όμως, είπαμε, η ιστορία δε γράφεται με υποθέσεις. Τρίτη… κοντή γιορτή. Αν καταφέρουν να μας απογοητεύσουν τόσο πολύ και τόσο γρήγορα θα είναι πραγματική έκπληξη. Όμως επιμένω ότι δεν θα το κάνουν. Ίσως επειδή αυτό εύχομαι στην ουσία.
Διότι ναι μεν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα έχει ρόλο γλάστρας, αλλά πάντως είναι η πρώτη γλάστρα που βλέπει κάποιος  μπαίνοντας στο σπίτι. Και δεν νομίζω ότι θα βάζαμε σπίτι μας ποτέ μια γλάστρα με σκατά εκεί που την βλέπουν όλοι μόλις μπουν.

10/2/15

Ετσι μιλάνε τα Κρητικά στη Βουλή!

"Διαχεατε τη διαφθορά για να ταίζετε 80 σόγια δοσίλογων της κατοχής και 20 νέων τζακιών του Ανδρέα Παπανδρέου μετά το '80".....
Για πρώτη φορά μιλιούνται τα Κρητικά στη Βουλή εδώ και πολλές δεκαετίες. Και δε μιλάμε για τη γλωσσολαλιά και τη βαρειά προφορά, αλλά για τα ίδια τα άφοβα λόγια και το φορτίο που κουβαλάνε. Παυλή καλά μας εκπροσωπησες την πρώτη σου φορά, κι έβγαλες κι είδηση για τον βιολογικό της Παλιόχωρας. Προχώρα και μην ξεχνάς πως τα έδρανα τση βουλής, δεν είναι μόνο για να στεκόμαστε από πίσω αλλά και για να πηδάμε από πάνω τους, αν χρειαστεί.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...
View My Stats

Twitter Updates